Mewlidê Nebî yê Ehmedê Xasî

Servate

Mewlûdê Kirdî yê Ehmedê Xasî sey metnêko mukemmel û pîroz destpêkê edebîyatê ma yê nuştekî yo. Reya verêne 25 adare 1899 de Dîyarbekir de çapxaneyê Lîtografya de 400 nusxeyê ey ginayê çape ro.

Na reya pancin a ke alfabeya erebkî ra transkirîbeyê alfabeya latînkî beno. Reya verêne M. Malmîsanijî 1985 de tadayo û Parîs de kovara Hêvî hûmara 4. de weşanayo. Dima ra 1994 de Mihanî tadayo û Îstanbul de Weşanxaneyê Firatî ra weşanayo. Mela Mehemedê Kavarî zî 2005 de tadayo û Dîyarbekir de weşanayo. Reya çarine zî W. K. Merdimînî tadayo û Hîvda İletişimî 2008 de Îstanbul de weşanayo.

Wina aseno ke M. Malmîsanijî çapa orîjînale ver ra tadayo. Mihanî û Mela Mehemedê Kavarî destnuşteyê Zeynel Abidîn Amedî ver ra tadayo. Tay ferqê qijkekî mîyanê destnuşteyê Zeynel Abidîn Amedî û metnê orîjînalî de estê. W. K. Merdimînî yewna destnuşteyî ver a tadayo. La nêno zanayîş ke no destnuşte yê kamî yo. Tu malumatêk derheqê nê destnuşteyî de çin o. Mîyanê nê destnuşteyî û metnê orîjînalî de zî tay ferqê muhîmî estê.

Seba ke kovara Hêvî welat de vila nêbîya, tadayeyê M. Malmîsanijî nêkewto destê zafê wendoxan. La nê hîrê heme tadayeyê ke mi cor a behsê înan kerd, hem kêmî yê hem şaş tadîyayê. Seba ke şarê ma nê metnê ma yê muhîmî ra rast îstîfade biko, mi metno orîjînal, yanî çapa 1899î newe ra tada alfabeya latînkî ser.

Qismê tirkî, mi goreyê alfabeya tirkî nuşt û qismê erebkî zî goreyê alfabeya latînkî ya kurdkî nuşt. Qismê tirkî hetê Ehmedê Xasî ra nêameyo nuştiş. Wezaretê Maarîfî ke no metn bi qeraro resmî çap kerdo, înan nuşto. Mesela, Xasî seba lehçeya kirmanckî nêvano “zaza lisani”, vano “kirdî”.

Metnê verênî yê winasî ke bi alfabeya erebkî nusîyayê, gama ke transkrîbeyê alfabeya latînkî benê, tayê vengan de, mesela vengê “eyn” û “xeyn”ê erebkî de muşkileyî vejênê. Mi nêwaşt ke nê vengî vindî bibê. Coka mi nê vengî bi nîşanê nenugî (’) îşaret kerdî. Mavajin, çekuyê sey: be’dê, se’dîyan, ‘Ebdullah, şafi’ê ma… Û çekuyê sey: ‘xezal, ‘xeyrê min, ‘xalîyan, ‘xuslêkew sunnet…

Dîyarbekir, 16.10.2008

Roşan Lezgîn

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX


Diyabekır vilayet-i celilesi’ne tabı’ Lice kazası’ne mulhak Hezan kariyeli mekrumatlu Ehmedul Xasî Efendi’nin Zaza lisaniyle teellif eyledigi iş bu Mewlid-i Şerif Maarîf nezaret-i celilesinde 25 Mart [1]315 tarihli tahrirat-ı âliyesiyle verilen ruhsat üzerine defâ-ı evvelada dört yüz nüshadan ibaret vilayet-i mezkurede Litoğrafya Matbaasınde tabı’ ve neşr edildi. Bundan başka etdirilurse mes’ûl tutulacakdır.


XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX


Mewlidun-Nebîyyî-l Qureyşîyyî

Selewatullahî ‘Eleyhî Fî Bukreten We-l ‘Eşîyyî


XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Bismilahîrrehmanirrehîm


Ez bi bismillahî ibtida kena. / Raziqê ‘aman û xasan pîya kena.

Rebbî, hemd û şukrî ancax to rê bê. / Kîbr û medh û fexrî pêro to rê bê.

Çende ray bê masiwa bê hemdê ma. / Labelê nêrê hisaban çendê ma.

Hemd û şukrê to eda qet nêbenê. / Ma ser a Rebbî, ti zanê, vînenê.

Halê miskîn û feqîr û naqisan; / rûreş û zerresîyahê zey hesan.

Her nefes de vacê, hemd û şukrê to. / Wacib o bêşubhe ancî heqqê to.

Maneno îne ser o şukrê çiman; / dest û ling û pîya bi e‘ezayê bînan.

Key yeno ca Rebbî heqê şukrê to? / Ger ezel ra ta ebed ma zikrê to

tim biker, qet xafilî nêbin mudam. / Her mehalo ger eda ker ma temam.

Labelê ma zanê rehma bêhisab, / to heta esta û ma bî dilkebab.

Wazenê ma lutfê to hergo hewe, / tim bi zarîyy û fixan roc û şewe.

Ez qesem daîm bi zatê to kena, / hem bi yew-yew ez sifatê to kena.

Ger ebed yew hemdê to qet nêkero, / rehmetey to ancî yo go her bero.

Çunkî rehmey to bi qeybê yê bîya, / ger çiqa şermende û sînesîya.

Rebbî halê ma bi xwu to ra ‘eyan, / lazimey hendî çîya vaco zuwan.

Xaliqê ma tim ti yê, Barî Xuda! / Şafi’ê ma zî Muhemmed Mustefa!

Hendî ma Şeytanî ra perway çî yo? / Yo kû to ra tim bîyo, bêhêvî yo!

Ey birayê dînî, tim goşdarî bê. / Hem bi qelbê xwu, bi xwu hêşyarî bê.

Key şima dî nameyê şahê şima / ame vatiş, sunnet o, vacê şima,

“Es-selatu wes-selamu ya hebîb, / daîma to ro bivarê ya tebîb!”

Wazenê ger ma xelasîyya temam, / vatişê ma, es-selatu wes-selam.



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Eno Mebhesê Tertîbê Mewlûdî Û Fedley Wendişî

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX



Lazim o tertîbê mewlûdî temam / ma ser o vacin, bizanê xas û ‘am.

Ger ti yew mewlûd xwu rê wendiş bidê, / lazim o tertîb bizanê, pê bidê.

Ewwela tezyînê xwu ‘eylanê xwu, / lazim o to rê bi qasê halê xwu.

Cabîyare b’edî cû ‘ûd û buxûr, / şerbet û mûman zî ronê, bêqusûr.

Henkî nan û sole zî rone, bira. / Vende çende merdiman, qasê xwu ra.

Ger bipersê, “Wendişê roc û şewe?” / Wendişê şew baştir o, hergo hewe.

Çunkî şew bî ame şahê enbîyan / na dunya, hem Mekke de, ey ‘aşiqan.

‘Illetê şew, çunkî ‘isyanî kemî, / tim bena waqi’ bi ibnî Ademî.

Xasseten yew rey di dunya ay şewî, / qet gunehkarîke nêbî yew hewî.

Ger bîyo vatiş, “Delîlê ma çî yo?” / Neksê lat û pût û narê fursî yo.

‘Illeto yew zî dunya bîbî zelam. / Kufr û şirkî ra hema bîbî temam.

Yo bi şew ame w’ kû loma ma bizan. / Kufrî dunya kerdebî şew, bêguman.

Hasilî qet nînê vatiş wesfê yê. / Ma bi fek te’rîf biker hem medhê yê.

Yo kû xellaqê cîhanî medhê yê / kerdo, ma hendî çi vacin wesfê yê?

Wazenê ger ma xelasîyya temam, / vatişê ma, es-selatu wes-selam.



* * *



Nef’ê mewlûdî şima persê, bizan / qet ebed nînê hisabê defteran.

Belkî yew-yew lazim ê, vacin şima, / pê bizanê pîlîyey ay şahê ma.

Yew tera wendiş bîyo ger çî ser o, / kamo boro go hezar ‘illet bero.

Hem bedel de rehmete w’ keyf û surûr, / nazilê qelbî bibo hem feyz û nûr.

Meclisa mewlûd bîyo wendiş tede, / go bibo ‘xerq ay di nûrê Ehmed de.

Hasilî kamo kû goşdarî biko, / yan biwano, yan sebeb bo, bêşik o.

Cennetê firdewsî ê rê hem verî / boro yo tasêke awey kewserî.

Hem cuwabê qebre zî ê rê sehal / go bibo, tavil bido ‘emma yusal.

Hezretî Siddîqî vato yew kelam, / baş bizanê, pê bigîrê xas û ‘am,

“Xerc kero yew dirheme kamo temam, / yo hevalê min di cennet de mudam.”

Hezretî Farûqî zî t’ezîmê yê / vato ma ra, pê bizanin qedrê yê,

“Qedrê yê kamo bigîro bê rîya, / zey Muhemmed Ehmedî bîyaro dunya.”

Hezretî ‘Usmanîy û Kerrarê Sef, / her dinan vato ‘eceb çîkew şeref,

“Yew bido yew dirheme bi qelbo şedîd / zey di Bedr û hem Huneyn de bo şehîd.

Hem bigîro qedrê ê zî ey biran, / yo dunya ra nêvecêno bêîman.”

Şeyxê Besrî vato, “Zey kohê Uhud / zerdê ma bê, go di yew mewlûd de bid.”

Fexrê Razî vato, “Weqta ronenê / nan, eger yew boro loqmeyke tenê,

pîzê de go nan biko cûş û tereb, / go biwazo tim ‘efû, vaco e Reb,

ay ku ez werda gunehkar û ‘efû, / wazena ê rê bi namey to ‘efû.”

Sirrê Seqtî vato, “Ca w’ mewlûd tede / wanenê, yo cennet o, yê ha y’ tede.

Çunkî qey hubbê hebîbê basefa, / ê yenê pêser, kenê zewq û sefa.”

Ê zî vato yew hedîsêkew nefîs, / “Men ehebbenî huwe ‘indî celîs.”

Cennetê Firdewsî de hetta heta. / Bes nîyo? Hendî çi vacî ey feta!

Şeyx Cuneydîyyo celaluddînê ma / vato, hem M’erûfê Kerxî zî teba.

Hinkî nef’ê wendişê mewlûdê yê / ger bîyê vatiş, şinê vîst per, belê.

Qedrê yê ger ma bizanin ende bes. / Kafî yo ma rê heta axirnefes.

Hasilî ma kor ê, bêhedd û qîyas. / Ma çi zanê qedrê mewlûdî binas!

Belkî zano qedrê yê Rebbê Kerîm, / medhê yê loma di Qurano ‘ezîm

kerdo, vato “Ya Muhemmed, ya Emîn! / Ente minnî rehmetun lî-l ‘alemîn.”

Wazenê ger ma xelassîya temam, / vatişê ma, es-selatu wes-selam.



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Eno Mebhesê Çinîbîyayîşê Eşyan Û Sirrê Homa Yo

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX



‘Ewwulî xellaqê kullê masiwa, / tim tenî bê, baş bizanê, bê newa.

Nê eno ‘erd û enê ‘ezmanî bî, / nê perîy û cinnî, nê însanî bî.

Nê enê rocî w’ şewî, nê nizd û dûr, / nê zemanî, nê mekanî, bêfutûr.

Yanî, nê haca w’ tîya, enka w’ verî / qet çinî bî, hem çinîk ê, zey verî.

Lebelê fikr û teemmul qet meke! / Eqlê heywanî ebed ver pê meke!

Yo ‘eqil kû eslê yê awe w’ herrî. / Yo çi zano hukmê şahê ekberî!

Ger bipersê hikmetê Homay tera, / go bibo zey meşke perçe, ey bira!

Axirî qet yew bi ‘eql û mahirî / nêrseno me’rîfetê yê qadirî.

Belkî ancax ehlê qelbê muhreqî, / yo bizano cuz’êke sirrê heqî.

Nêşkeno yo zî biko t’erîf hema / cewherê me’rîfetê xellaqê ma.

Çunkî heddê herf û sewtan qet nîyo, / sirrê xellaqê cîhan pê vacîyo!

Hem me’anîyyê di qelbê ‘aşiqan / bêrê vatiş yê bi nutqe natiqan.

Çunkî herf û sewtî tim cihatî yê, / sirr û me’nay cîhetan ra xalî yê.

Hasilî qet eşkenê roşnê çira / hukmê rocî sist kero hukmê xwu ra?

‘Eql û herf û sewtê ma zî yo qeder, / eşkenê sirran bi fek bîyarê teber.

Wazenê ger ma xelassîya temam, / vatişê ma, es-selatu wes-selam.



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Eno Mebhesê Xelqê Peyxemberê Ma Û Xelqê Eşyan o

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX



‘Ewwulî darey yeqînî, Rebbê ma / kerde xelq û pa bî çar şaxî hema.

Be’dê cû yê padişahê sermedî / henkî nûrê xwu girewt qey Ehmedî.

Va, “Bibe Ehmed!” hema şahê wedûd. / Şeklê teyra tawuse ame wucûd.

Be’dê cû na dare ser, rebbul-umem. / Zikrê yê kerd bêhisab, nîno qelem.

Be’dê yê zikran hema Rebbê wera / arde yew ‘eyney heya na yê ver a.

Weqto nûre Ehmedî, anya tera, / bêhisab yê kerd heya, rebbê xwu ra.

Areqêke da hema, şeş çilkî yê / kewtî war, çar bî tera çar yarê yê.

Yew te ra zî bî gulî, boy tim yenê. / Yîne ra zî yew birinc o, ma wenê.

Be’dê cû nûrê hebîbê Ehmedî / secde berd panc ray bi qeybê sermedî.

Yo sebeb ra ma rê panc ferzî temam / wacib o tim ma nimac ker her mudam.

Be’dê cû duwwês hicabê nadirî / ardî nay ro, yê Xudayê qadirî.

Nameyê perdan bi xwu yew “Merhemet”, / yew “Keramet”, yew zî “Minnet”, “Menzîlet”.

Yew “Nubuwwet”, yew zî “Ta’et” name bî. / Yew “Se’adet” yew zî “Rif’et”, ya ebî!

Yew “Hidayet”, yew zî “Te’zîm” des tamam. / Yew “Şefa’et” yew zî “Qudret”, wes-selam.

Be’dê cû nûrê hebîbê serwerî / mendo hergo perde de yo çend serrî.

Hergo yew de kerdo zikrêkew temîz. / Heddê yê zano tenê Rebo ‘ezîz.

Be’dê zikrî xaliqê ‘erd û sema / eşto yo nûr Behrê ‘Irfanî hema.

Be’dê yê zî eşto Behrê Nedretî. / Be’dê Nedrî eşto Behrê Qudretî.

B’êdê cû eşt Merhemet; behro ‘uman. / Weqto yê ra zî teber ame heman,

baskî şay tê, henkî çilkî kewtî war; / se hezar û vîst hezar û zêde çar.

Weqto yê çilkî kû yê ra bî berî, / hergo yew bî rûhê yew peyxemberî.

Baskî şay tê, ancî çilkî bêqîyas / kewtî war, bî ummetê yê, ‘am û xas.

Xaliqî yew cewhere yê nûrî ra / kerde peyda, be’dê cû anya tera.

Bî di felqey tavilî ay yew hewî. / Yê bi heybet da nezer nîmey yewî.

Tavilî helya bî behrêkew ‘uman. / Heybetan ra dû wû kef da yê heman.

Kef bî ‘erd û ‘ewwulê yê Mekke ra. / Yo sebeb ra Mekke bî ummul-qura.

Dû zî, ‘ezmanî tera amey wucûd / la heqîqet ancî zano yo wedûd.

Nisfo bîn ra zî viraştiş da cedîd; / lewh û kursîy û qelem, ‘erşo mecîd.

Wazenê ger ma xelasîyya temam, / vatîşê ma, es-selatu wes-selam.



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Eno Mebhesê Emrê Homa yo Qey Qeleme

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX



Be’dê cû va, “Ey qelem nûştiş bike!” / Va “’z di emrê to de wa, vatiş bike!”

Va, “Binûsne! Yew çinîk o ‘xeyrê min, / hem Muhemmed qasid o qey emrê min!”

Weqto ana va, şinawut ay qelem. / Tavilî şî secde û bêheş bî hem.

Secde ra weqto wurişte, “Rebena!” / Va, “Ti xellaqê min ê, ez vînena.

Labelê kam o kû namey yê hema / ame nûştiş nameyê to dir bi ma?”

Xaliqî va, “Ewwel û axir ez a! / Yo zî mehbûbê min o, ‘aşiq eza a.

Ger bi qeybê hubbê yê nêbay mi zî / çîke nêardê wucûd û nê ti zî.”

Va, “Binûsne, her çî ‘isyanî biko, / yo go hîssey yê ci rê agir biko!

Her çî nêgreyro bi ‘eksê emrê ma, / heqqê yê fîrdews o, dîtiş wechê ma.”

Ummetê peyxemberanê basefa, / pêro anû nûştî hetta Mustefa.

Ummetey yê rê zî dest pêkerd qelem / kû binûsno vaco, yê zî kel-umem.

Tavilî heybet girot vinderte hem. / Xaliqî va, “Bes teeddub, ya qelem!”

Heybetan ra bî di şeqqî, secde berd. / Be’dê secdî va, “Çi vacî, Rebbo ferd!”

Va, “Binûsne! Ummetey yê rê surûr. / Ummetun muznîbetun rebbun xefûr.”

Yo sebeb ra sunnet o şeqqê qelem, / weqtê qet’ê ma biker, ey zel-himem.

Be’dê cû nûştî heme teqdîrî tam, / çi bibo peyda, îla yewmil-qîyam.

Wazenê ger ma xelassîya temam, / vatişê ma, es-selatu wes-seleam.



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Eno Mebhesê Xelqê Ademîy Û Nûrê Peyxemberî yo Kewti Paştey Yê

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX



Be’dê kullê nûştişê eşyan kû kerd, / Xaliqê cebbarî fermanêke kerd.

Qeybê Cebraîlî va, “Henkî herrî / bîyare ‘erdan ra bi şeştî tewirî.

Nêbo rengêke tera bîyarê kemî, / pê virazin ay herrî ra Ademî.”

Hikmetê rengê herrî, însanî pê / hergo yew rengêke bî, nêbî zey pê.

Ha bi şekl û ha şeca’et, dilberî. / Ha bi cûd û ha bi teb’ û enwerî.

Arde Cebraîlî war o kerdo ro, / henkî awey rehmetî kerde piro.

Be’dê cû zey mîr ‘ecelna yew zeman. / Nêdusa pêra wû cêra bî heman.

Kerde ser aw henkî Behrê Huznî ra. / Yobînan tavil girot bêhemdî ra.

Ma zî loma daîma mehzûn benê. / Can yeno pêser, muheyyer manenê.

Be’dê cû va Xaliqo kû zulhikem, / “’Ilmê min de kerdo sebqet huzn û xem.

Qeybê ibnî Ademî, ey îns û cin! / Kamo ehlê sebrî bo, yo ehlê min.

Kam keso kû nêkero sebro kerîm, / ez go ronî yê ser o huzno ‘ezîm!”

Be’dê cû Adem temam kerd şeklê yê. / Hezretî Cibrîlî puf kerd rûhê yê.

Tavilî Adem wurişt ronişt verê, / hezretî Cebarîlî secde berd ci rê.

Be’dê cû her çî melek pêro temam / secde berdî Ademî rê xas û ‘am.

Tavilî nûrê Muhammed xatemî / bî mucella yo di paştey Ademî.

Cenneto berzex de nay ro, va “Hema / lazim o na dare ra dûr bê şima!”

Sef bi sef vindertî yê pey de melek. / Bî muheyyer, Ademî va “Ez gerek

persî xellaqê cîhan ra no sebeb. / Yê çira vindertê min pey de ‘eceb?”

Weqto persa Xaliqî ra kewn û hal / va, “Eno hikmet çi yo ya Zulcelal?”

Xaliqî va, “Nûrê şahê cinn û îns / ha w’ di paştey to de yo eyro celîs.

Hikmet û heybet zî pêro awe wo. / Ni’met û cennet zî pêro awe wo.”

Ademî va, “Xaliqê ‘erş û felek! / Heskena bêro muqabil we w’ melek.”

Hikmetê xellaqî ra dî ame nûr, / mîyanê wechê yê de tavil bî zihûr.

Ademî va, “Rebbî ez hêvî kena / bîya qarşî, xwu rê ez vînena.”

Kerd emrêkew letîf ‘ilmê xwu de. / Nûr bî nazil, ame gişta eşhede.

Yo sebeb ra gişta raşte efdel a / zey çepe, ey ehlê hubb û mubtela.

Loma weqto nengûyê xwu qesnenê, / desto raşt de e’wwulî dest pêkenê.

Desto raşt ra zî kû gişta nûr tede, / be’dê cû hîrê hemey ya kişte de.

Be’dê yîne pîlê zî kû qesnenê, / desto çep tertîb tede nêvrazenê.

Çunkî giştê destê raştî efdel ê. / Ma verî vato, şima zenê, belê.

Lazim o ma hikmetê tertîbî vac. / Çunkî hergo derdî rê esto ‘ilac.

Weqto yo nûr ame gişte, bî sekan. / Nûrê çar yaran zî amey yê bînan.

Nûrê Siddîqî di raştê Sidqî de / bî sekan, Farûqî zî Siddîqî de.

Nûrê ‘Usmanî zî raştê ‘Umerî, / yê ‘Elî kişta çepê peyxemberî.

Weqto Adem çim gina gişta şede, / ay kû nûrê Mustefayî ha w’ tede.

Bî muferreh, va bi ilhamê Rebî, / “Es-selamu hem ‘eleykum ya ebî!”

Da cewab nûrî ver a Rebbê wera, / “We ‘eleykumus-selamu” va tera.

Yo sebeb ra ma selam bid sunnet o. / Reddê yê zî ferzêkew kifayet o.

Wazenê ger ma xelassîyya temam, / vatişê ma, es-selatu wes-selam.



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Eno Mebhesê Estişê Ademî yo Cennet ra Û Mardişê Kalikanê Peyxemberê Ma wo

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX



Hezretî Hewwa nezer da Ademî / va, “Çi nûr o?” Va, “Yê Fexrê ‘alemî!”

Xaliqî hur dî muzeyyen kerdibî. / Hem di cennet de muxeyyer kerdibî.

Be’dê cû kû Ademî bêemrî kerd. / Xaliqî va, “Yê bigîrê berzê ‘erd!”

Tavilî lîbas û tezyîn bî vinî. / Yîne ra wo, eştî na dunya genî.

Bî fixan û zarîyey yê hergo hew. / Qet ebed nêbî sekan yo roc û şew.

Bî temam hetta kû hîrê sey serre. / Kerdî zergûn hesrê yê dar û çere.

Vatişê yê zî eno bî roc û şew, / “Rebbena,” vatê “zelemna!” Hergo hew.

Be’dê cû yew roc wurişt ronişt hema, / yew nezer da ‘erşê xellaqê sema.

Dî kû nuşto, “Yew çinîk o, tim ez a! / Hem Muhemmed mursel o, mursil ez a!”

Va, “Di bextê ay Muhemmedî de wa, / min ‘efû ke Rebbî, ez bê çarê wa!”

Hezretî Cibrîlî wehyî arde ser / va, “Ricay to bî qebûl, wurze xwu ser!”

Be’dê ‘efwey Ademî ra bil-yeqîn, / ame paştey Şîsî yo nûro verîn.

Şîsî ra zî ame lacê yê hema, / nêşkena hendî bimarî qey şima.

Çunkî hetta bêro ‘Ednanî riso, / go bibo nizdî se namî pêriso.

Hem tede esto xîlafêkew temam. / Yew muheqqeq nêşkeno vaco kelam.

Labelê ‘Ednanî ra pey, yê hema / vîst û yew pî bêşik ê, vacî şima.

‘Ewwulî ‘Ednan û Me’d û hem Nizar. / Yew Muder bî, yew zî Îlyaso namedar.

Mudrike yew, yew Xuzeyme, yew Kenan. / Nedr û Malik, Fehr û Xalib zî heman.

Hem Luey, hem Ke’b û Murre, hem Kilab. / Hem Qusey zî hewt û des amey hisab.

Yew zî yo ‘Ebdulmenafo murte’ib. / Yew zî Haşim, yew zî ‘Ebdulmuttelib.

Şîsî ra hetta tîya nûr bî nihan. / Fuc’eten pî yê de bî zahir heman.

Wazenê ger ma xelassîya temam, / vatişê ma, es-selatu wes-selam.



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Eno Mebhesê ‘Ebdullahîy Û Cuhûdê Şamîyan o Û Waştişê Amîna Ci rê

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Weqto ‘Ebdullahî de nûr bî zuhûr, / kafiran zana kû amew’ nizdî nûr.

Be’dê cû geyray bi qetlê yê, hema / hafizê yê Xaliqê ‘erd û sema.

Tim qicî ra pawutê yê kafiran, / cayke ‘Ebdullahî bikşê bê biran.

Rayke hewtay cihûd pîya bî heval. / Sondî wendî, kerdî eqdêkew betal,

“Yo hetta ger nêro kiştiş ma hema / go bigeyrin roc û şew tim yê dima.

Ma ebed nêgeyrenê a, ger meram / nêkerin îcra kû vacin, ax û Şam!”

Mîyanê Şamî ra wuriştî, hergo hew / şîne rey ra nê bi roc daîm bi şew.

Kewtî çol û kerbelayê kafirî, / şî hetta dorê Mekî zey adirî.

Kerde casûsî, hetta yew rocêke / ame ‘Ebdullah, tenê şî çolêke.

Weqto dî, kewtî dima zey vergê har, / şî bî yê berxê ciwanî, hey hewar!

Pêro pîya şî yew tera nêbî kemî. / Labelê hafiz bî rebbê ‘alemî.

Weqto şî yê het cihûdê şamîyan, / tavilî yew ‘eskerê rewhanîyan

ame ezman ra, cihûdî tar û mar / kerdî, pêro eştî şî yê zey xubar.

Mend ‘Ebdullah tenê yo xanedan, / hifzê yê kerd Xaliqê însan û can.

Yew Weheb bî, zuhrîyan ra namedar. / Yo zî yo roc amebi seyd û şikar.

Yê zî weqto dî eno hukmo ecîb. / Bî muheyyer, va “Eno hikmetxerîb!”

Weqto yê dî yê ro yew hikmet gina, / va “Mi yew keyneke esta, Amîna.

Go bidî yê, ger bibo yê ra qebûl. / Layîqê yê wa tenê, a yew betûl.”

Be’dê cû ame Weheb sahibkemal. / Şî keye va kîye xwu ra hal û hewal.

“Hem tesewwur qelbê min de, vînena / tim, beno kû ez bidî yê Amîna.”

Hem şî ‘Ebdulmuttelib dî va tera, / “Esta yew keyneke min zaf nadir a.

Layîqê ay nêdîyo min qet tu qûl, / ‘xeyrê ‘Ebdullahî, ger yê ra qebûl.

Go bibo, ez go bidî yê serwerî / ay, bi emrê yew Xudayê ekberî.”

Hem şî ‘Ebdulmuttelib, va ay xeber. / Kerd ‘Ebdullahî de tavil eser.

Be’dê cû şî yê bi ‘urfê ay zeman, / waşte ‘Ebdullahî rê şahê cîhan.

Yew weqeyke zerd û yew sîm, hem se pes. / Hem devey zî zey pesan day, ende bes.

Weqto arde hem yene bî ay şewî. / Hem receb bî, aşme bîbî yewşewî.

Wazenê ger ma xelassîya temam, / vatişê ma, es-selatu wes-selam.



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Eno Mebhesê Intiqalê Nûrê Peyxemberîy Û Hewnanê Amîna yo

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Be’dê cû nûro kû ma kerdo sena, / ame bî meyman bi qeybê Amîna.

Weqto yo nûr Amîna de bî zuhûr, / Amîna zî dî eceb ‘izz û surûr.

Bêhisab, nîno ebed vatiş temam, / ma biker tefsîl, bizano xas û ‘am.

Amîna va, “Weqto min zana kû nûr / ameyo meymanîyey min bêfutûr.

Yew şewêke ez di hewnêkew şêrîn, / min dî ame merdumêkew enwerîn.

‘Merheba fîke Muhemmed’ va hema, / namê min persa û va ‘Ez Adem a!’

Hem receb bî ay şewa kû Ademî / ‘Merheba!’ va, qeybê fexrê ‘alemî.

Be’dê cû şe’ban de yew şewe ame Şîs. / Va ‘Selamu hem ‘eleyke ya reîs!’

Ame aşma bîne Idrîso refî’i, / va mi ra ‘To rê mubarek bo yo şefî’i!’

Ame aşmey çarine Nûh basefa, / ‘Es-selamu’ va ‘‘eleyke Mustefa!’

Ame aşmey pancine Hûd hewnê min, / va ‘Selamu’ hem beşaret qeybê min.

Weqto bî zulhîcce, Îbrahîm benam / ame va hemlê mi ra yew selam.

Va di aşmey hewtî Îsmaîl zebîh, / ‘Barekellahu lekî heml-el melîh!’

Ame aşmey heştî Mûsa qey mi va, / ‘Ebşîrî ya Amîne bil-Mustefa!’

Ame new aşman de Îsa, va mi ra, / ‘To rê mujdîyanî bi sultanê wera!’”

Hem dî hewnê bêhisabê nadirî. / Ger bîyê vatiş bi emrê Qadirî,

go bibo derg no kitabo nazenîn. / Belkî mûcib bo bi ‘iczê hazirîn!

Weqto bî şeşaşme hemlê ay ci rê. / Kerd ‘Ebdullahî qesdê têcirî.

Şî Medîne, Xaliqî da nêweşî. / Qeybê ‘Ebdullahî, şerbet werd û şî!

Na dunya ra yo hebîbo enwerî, / ‘emrê yê zî pêro vîst û panc serrî.

Weqto ‘Ebdulmuttelib bî baxeber, / Amîna berma û va “Ah û keser!”

Va, “Zereyê min bî di nîmî, wey li min! / Xaliqî verda yetîm no hemlê min!”

Dar û ber pêro te dir bermay bi hal. / Hem çiqa heywanî der sehl û cibal.

Yew melek nêmend, wuriştî va “Kerîm! / Nê hebîbê to Muhemmed bî yetîm!”

Da cewabêkew letîf ay yew Rebbî, / “Baştir a yê rê bi pan’ sey may û pî.”

Ey gelî ‘aqiltemam û ‘alîyan! / Ma çi zanê qedrê durrê ‘xalîyan!

Wazenê ger ma xelassîya temam, / vatişê ma, es-selatu wes-selam.



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Eno Mebhesê Welednayîşê Peyxemberê Ma wo, Sellelahu ‘Eleyhî We ‘Ela Alîhî We Sellem

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Şî rebî’ul-ewwelî ra des şewî, / Amîna bî ‘xerqê nûrî, yew hewî.

Amîna va, “Weqto bî duyyes şewî, / ez tenê menda di xelwe, bê yewî.

Ay şewî hem bî duşenbe, bêfutûr. / Min dî çar cînî mi rê amey huzûr.

Meryema yew, yew zî Sara, Asîya. / Yew zî ay Hewwa kû bî ummel-qura.

Xidmetê min kerdi yîne bêqusûr. / Qet mi nêdî ezyetêke, bî zuhûr.

Be’dê cû teyşan bîya ez bêhisab. / Min dî ame şerbetêkew zey gulab.

Labelê nê şekker û nê engemîn, / çîke zey yê şerbetî nêbî şêrîn.

Werdişê yê dir rehet bî canê min. / Min dî yew teyrêke ame banê min.

Tavilî min dî hebîbê min Emîn / ame dunya qûm û qewmel-hazirîn!

‘Xeyrê însanî çiqa eşya bî va, / ‘Merheba ya seyyîdel-kewneynî!’ va.”

Merheba ey sirrê subhan, merheba! / Merheba ey rûhê rûhan, merheba!

Merheba ey fexrê ‘erşî, merheba! / Merheba nesley qureyşî, merheba!

Merheba ya sahibel-dînil-mubîn! / Merheba ya sadiqel-we’dil-emîn!

Merheba ya men sereyte bil-herem! / Merheba ya men denewte bil-qedem!

Merheba ya qurrete ‘eynil-wera! / Merheba ya men nubi’te fîl-Hira!

Merheba ya ‘alimel-‘ilmil-ezel! / Merheba ya şafi’en yewmel-wecel!

Merheba ey rehmeten lîl-‘alemîn! / Merheba ya men şafî’el muznîbîn!

Wazenê ger ma xelasîyya temam, / vatişê ma, es-selatu wes-selam.



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Eno Mebhesê Henî ‘Ecayîban o Amey Wucûd Şewê Mewlûdî

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Weqto ame na dunya tavil hema / secde berd qey Xaliqê ‘erş û sema.

Secde ra weqto wurişt va, “Rebbena! / Ummetey min ‘aciz a, ez vînena.

Qeybê nefsê min rica qet nêkena, / belkî qey yîne rica to ra kena!”

Goş ci şanê himmetê şahê şima! / Tayne ez vacî tera qeybê şima.

Yew di Kisra de, tera Nûşîrewan / vatê, namey yê dîyo weqto zeman.

Adirî rê kerdê ‘îbadet mudam. / Qasê yew henzar serre bêşek temam.

Adirê yîne çiray nêbî çinê / la şewey mewlûdî de yo bî çinê!

Hem bi qey Nûşîrewanî banêke / bî di Kisra de, tera eywanêke

vîst û yew qenter bî, çares kewtî war. / Ay şewî de banî himmet ra neçar.

Behrê Sawa zuwa bî yo zî a şewî, / aw tede nêmende esla yew hewî.

Hem şewey mewlûd tede bî, yo siba / yew cihûd bî, şarî ra persa û va,

“Persê, yew mewlûd qureyşî kamî rê / bî di emşo? Muzhîr o îslamî rê!”

Ame vatiş, va kû “‘Ebdullahî rê, / yew weled emşo bîyo yê şahî rê.”

Yo cihûd tavil wurişt şî qeybê yê. / Va, “Mi rê bîyarê teber, ez banî yê.”

Weqto dî, yê va “Bi Tewrato mubîn, / go biko batil eno dîno mubîn!

Xatemê peyxemberan o, bil-yeqîn. / Ismê yê Ehmed Muhemmed hem Emîn.”

Wazenê ger ma xelasîyya temam, / vatişê ma, es-selatu wes-selam.”



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Eno Mebhesê Helîmay Se’dîyan o, Redîyellahu Te’ala ‘Enha

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Amîna va, “Hewnê min de bî beyan, / go bido yê şit Helîmay Se’dîyan.”

Çende rocî be’dê cû yew kariwan / ame Mekke, name vatê “Se’dîyan”.

Yîne dir bî hem Helîmay Se’dîyan. / Şî xwu rê berd seyîdê însan û can.

Ay zî yew lacêke qic bî; Zumrete. / Her dî pîya bî şitwerê ay hurmete.

Yew herêke bî te dir, yo zî lexer / labelê nêrsayne ci esla tu her.

Çunkî paştey yê ser o nûrul-umem / bî, bizanê, her zî “Ye’fûr” bî bi nam.

Se’dîyan weqto kû dî hukmê herî, / bî muheyyer, va Helîma ra “Verî

ma xo rê vatê, eno her go di rey / de bimano, nêşkeno bêro çi rey!

Ma di enka vînenê zey yew ‘xezal / meş keno rey ra bi emrê layezal.

Hem şima hîrê tenî pîya niştê ci, / ancî yew her nêrseno pey ra bi ci!”

Tavilî Homay zuwanêkew fesîh / vist yê fek, yê bi sewtêkew melîh

va, “‘Eceb min de memanê se’dîyan, / ez bi nê şiklî ger şî asîman!

Çunkî nişto min Muhemmed zul-‘elem, / yo kû qey yê xelq bîbî ‘erş û qelem.

Eyro paştey min bi xwu efdeltir a. / Masiwa ra baş bizanê ey wera!”

Se’dîyan pêro eceb mendî temam. / Va “Xîyal o yan bira yo no kelam?”

Şî keye axir Helîma serwere. / Kerd wey hetta kû bî hîrêserre.

Va Helîma “Qet ebed yew rayke fer / min necaset nêdî ê wa, hem eser.”

Weqto ‘ewwul bî xeberdar yo nezîr, / va hema “Ellahu ekber min kebîr!”

Be’dê cû ancî Helîma nazike, / kerd espar û verê yê şa Meke.

Berd û teslîm kerd bi qeybê Amîna. / Ay zî bî şa, ma zî şa ke, Rebbena!

‘Emrê yê weqto temam bî şeş serrî, / Amîna zî şî dunya ra ay serrî.

Weqto yê rê heşt serrî bî munqelib, / qebrî rê meyman bî ‘Ebdulmuttelib.

Mend Ebîtalib tenê pî heyderî, / bî ci rê hafiz, bi emrê ekberî.

Wazenê ger ma xelasîyya temam, / vatişêm ma, es-selatu wes-selam.



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Eno Mebhesê Nuzûlê Wehy o Û Mî’racî wo

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX



Be’dê cû anya kû dunya fanî ya, / hem bi qîymet qasî yew dasî nîya.

Va xo rê, “Rebbî, ti zanê, vînenê! / Çîke ra hesnêkena bê to tenê!”

Tim eno fikr û meram bî hergo hew. / ‘Xeyrê yê yew çî çinê bî, roc û şew.

Yê hetta çewres serre kerde temam. / Tim di qelbê yê de bî Rebbul-enam.

Hem bi xwu zanayne, yo xalî nîyo, / go ci rê ‘ezmanî ra çîke bîyo.

Yo bi nê fikr û xîyalî rocêke / tavilî ancîya şî mîyanê kohêke.

Nameyê koy zî tera vatê “Hira”. / Zaf tera heskerdê ay xeyrul-wera.

Tavilî anya kû qelbê yê heman / bî ze roc, weqto yeno mîyanê çiman.

Bî tebeddul rengê yê, mil şî ver o. / Hezretî Cibrîl bî nazil yê ser o.

Arde “Îqre bismî” qelbê yê de va. / Tavilî şa bî Muhemmed Mustefa.

Hendî zana kû temam bî we’dê yê, / yew resûl esla çinîk o be’dê yê.

Hendî ewca ra tepîya hergo hewe / arde wehyî hem bi roc û hem şewe.

Be’dê wehyî şî temam duyyes serrî / yew şewêke emrê şahê ekberî.

Ame Cebraîlî ser, va sermedî / “Bîyare ‘ezmanî hebîbê Ehmedî!

Pê muşerref bê eno ‘erş û felek, / hem muferreh bê bi yê herçî melek!”

Vîst û hewt şew şî receb ra bit-tifaq. / Cae Cibrîlu îleyhî bil-Buraq.

Va tera “Kû Xaliqê to yew selam / kerdo, vato ‘Bêre min het, ey meram!’”

Ca de hêz da şî bi awey zemzemî / ‘xuslêkew sunnet eda kerd ay demî.

Be’dê cû yê kerd nimacêkew ‘xerîb. / Hezretî Cibrîl tede mendib ecîb.

Weqto yo fari’x nimac ra bî temam, / linge eşte zengû ay xeyrul-enam

Kerdi qesdê Qudsî şî ewca, verî / bîbî hedre hem heme peyxemberî.

Mescîdul-Eqsa de çim rey mendîbî, / hem çiqa cinn û melek nêmendibî.

Pêro ameybî, hema sef bi sef temam. / Yo zî ame yîne rê da yew selam.

Bî muferreh hem bi tertîb û edeb. / Şî zîyaret kerdî yo şahê ‘ereb.

Be’dê cû şa yîne vernî, bî îmam. / Kerd nimacêke bi qey Rebbil-enam.

Hem nîyaz kerd û du’ayî hem rica, / “Rebbî edxilned-du’ae wer-reca.”

Be’dê cû tavil wurişt tacul-enam, / şî ssîya meşhûre ser fîhis-selam.

Ssî ser a Cibrîlî na baskê xo ser, / berd şî ‘ezmanî yo xeyrul-beşer.

Hem ci rê bî a cemî’ê zun-niqab; / ha çi cennet ha cehennem ha ‘iqab.

Hem çi sirrî bî di kenzey sermedî, / pêro day dîtiş bi qeybê Ehmedî.

Hasilî weqta kû şî Sidre heman, / Hezretî Cibrîl zî ewca bî sekan.

Va “De şore, ya Muhemmed hem emîn!” / Va, “Çira nînê birawo nazenîn?”

Va “Kû yew linge tîya ra nêşkena / berzî, ger berzî, hema ez veyşena!

Hem çi mexlûqo kû Homay xelqê yê / kerdo tîya ra wet çinîk o heqqê yê

linge berzo, ‘xeyrê to ey nazenîn, / belkî heqqê to tenê yo, bil-yeqîn!”

Wazenê ger ma xelasîyya temam, / vatişê ma, es-selatu wes-selam.



* * *



Weqto Cebraîlî ra fer bî hebîb, / ame şerman ra ci rê xewfo ‘xerîb.

Bî muheyyer hendî nêzana seyîn / şo huzûrê ay kû Rebbul-‘alemîn.

Tavilî ven’ da ci xellaqê wera, / “Udnu minnî ya hebîbî” va tera.

“Hîne nûdîyel-hebîbî bil-wedûd, / ‘xase fî behrît-tecellî weş-şuhûd.”

Xaliqî perde wedart û va “Emîn! / La texef unzur bixeyrîr-raziqîn!”

Dî cemalê yê di rey bêreyb û şek. / Labelê nîna ebed vatiş bi fek.

Hasilî hendî çi vacî ey beşer? / Yo kû Homayî berdo ‘erşê xo ser.

Wesfê yê hendî yenê vatiş temam? / Ger hema vacê îla yewmil-qîyam.

Hem kelamî Xaliqî vatê te dir, / qet yenê nûştiş bîbî behrê hubur?

Hem henî sirrî tera estê heman, / nêşkeno vaco ebed yîne zuwan.

Çunkî meydanê fek û herfan nîyo, / sirrê subhanel-lezî pê vacîyo!

Hasilî ancî hema Rebbul-umem / kerd nazil Mekke de sahibkerem.

Be’dê cû mend yew serrêke lacerem, / kerd hicret şî Medîne zul-‘elem.

Des serrî zî mend Medîne de temam. / ‘Umrê yê hîrêy û şeştî, wes-selam.

Wazenê ger ma xelasîyya temam, / vatişê ma, es-selatu wes-selam.



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Haza Du’au Mewlidin-Nebîyyî, Sellellahu ‘Eleyhî We ‘Ela Alîhî We Sehbîhî We Sellem

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Ya îlahî! Kemterîn û qasir ê / ma heme, Rebbî ti zanê, nazir ê!

Rehmetey to zaftir a zey qehrê to, / ma îman ardo bi no vatiş bi to.

Ger çiqa ma ‘asîy û şermende yê / labelê ma tim di xewfê to de yê.

Ger ti banî fi’lê ma ra ey Xuda! / Ma rê hendî nêbena esla reca.

Ma xwu rê zanê kû ‘asîy ê temam. / Labelê ma rehmetey to wa meram.

Ma ser a vazdin, çinîk o mecal! / ‘Xeyrê yew dergahê to, ya Zel-celal!

Ti bi heqqê hurmetê namey xwu ke, / ma feqîr û bêkesan mehrûm meke!

Ehlê îmanî çiqa estê temam, / Ademî ra şo îla yewmil-qîyam.

Rebbî fa’xfîr ma lehum yewmel-hisab / la tuweddi’hum kelîlen bil-‘iqab

Rebbena lew lem yekun lutfun ‘emîm, / eyne Xasî fîs-siratîl-musteqîm.

Werzuqillahumme hesnel-xatime, / lî cemî’il-muslimînel-fatihe.



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Temam bi viraştişê Mewlidê Kirdî bi yardimê Xaliqî û feyz û bereketê peyxemberê ma, sellelahu ‘eleyhî we ‘ela alîhî we sellem, bi destê Ehmedê Xasî Hezanic di henzar û hîrê sey û şîyyes serre bi tarîxê ‘erebî. Be‘da nê bizanîn ma ferq kerdo beynatê "kaf"ê ‘erebî we ‘xeyrê ‘erebî bi hîrê nuqtan. Ye’nê, ma “kaf”ê ‘erebî ser o nuqtey nêronay, û ‘xeyrê erebî ser o hîrê nuqtey ronay. Zey “gişt” û “kişte”. Axir enê çîyê anînî ferq nêbê, bi nuqtan nêbo, nînê zanayîş, wes-selam.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Haza Nezmut-Tarîxî-l Mûelifil-Mewlidî

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Leqed temme teelifun bi nezmîn mumeccedîn / ke’eqdis-sureya summe ne’şîn we ferqedîn

Li mewlidî men lew lahu lem yuxleqil-wera / bi eydil-Hezanîyyil-Xuweysîyyî Ehmedîn

Ledeyel-Hacî Îbrahîme ustadihil-‘alî / nesîbun bi ewladil-‘Elîyyî we Ehmedîn

Fî sittîn we ‘eşrîn we selasîn mînel-mîat / we elfîn hilalen be’de hecrî Muhemmedîn

Felemma erade kullu emrîn şehîdeynî / fe-eşhedu hetmen hahuna babe ebcedîn.

790 + 449 + 62 + 5 + 10

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Yekûn: 1316

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Eyzen li muellifihi

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Ma medehel-Xasî resûles-seqeleyn / bel-mudihel-Xasî bi ceddil-Heseneyn

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Eyzen li muellifihi

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Ma neqênay henkî behsê emcedî / kerdî Mewlûdê Muhemmed Ehmedî

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Hazet-Teqrîzu Lil-‘elametîs-Su’erdîl-‘Umerîyyî Fethillah Hesbî

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Innî reeytul el-mei’yyel-emcede / fî medhî xeyril-enbîya qed ewcede.

Sifren celîlel-qedrî îz hurûfuhu / fî ‘eynî hûril-‘îni tulfel-esmede.

Biz-Zazewîyye qed ‘xedet lu’xatuhu / menzûmeten ked-durrî ni’mel-mewlide.

Me’nahu yedrî ehleha min ‘xeyrî tef- / sîrin yurat-teelîfe fîha ewhede

Muz e’cebel azane hesbî er-rece / enqîd bisifrin lîl-Xuweysî Ehmede.

155 + 342 + 766 + 53

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Yekûn: 1311