zazaki.net
18 Tebaxe 2017 Îne
Girdîya Karakteran : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
02 Êlule 2009 Çarşeme 21:23

Ruho Vindîbîyaye

[Şîîre]
Roşan Lezgîn

RUHO VINDÎBÎYAYE

 

 

 I

Ez birîndarê ziwanê xo ya, tewreyê mi de qicekîya mi ra janî

Lingî warpay bî, bêşelwar û ciwanîya mi ra şermêko xeşîm

Şeşserrîya mi de xerîbîye ziwanê mi kerdibi lal

Sey sêwîyêk kuncê dêsan de ez menda tenya û mi zana

“Kuro-Muro, hani kuyruğun...” ameyne çi mana

Çimanê mi de şewqê şemlulikan û qirika mi de gire

Cewherê ciwîyayene heba genimî bi mîyanê nekula teyran de

 

Tilismê heyatî mîrazê ruhî de û her kes agêreno xo peynî de

Kam hesranê xo ra alaweno herrîya xo û kam dûrî ra temaşa!

  

 II

Nika îşaretan dima gêrena ez mîyanê tarîtîya zemanî de

Her xizînaya ke kuzeyê xo de bîya welêka serdine

Mahzenêko xorîn û bêpeynî kena a ruhê mi de…

Û tilismê fekê her xizîna de ez newe ra bena zergun

Vengêko birîndar xorînîya ruhê mi ra çingeno û vano:

“Ez destanê toyê hubrinan ra hes kena ey mecnun!..”

 

Ax zemanî mezgê mi teveznayo ez menda tarîxe de tecrît

Ne zerrîya mi gemîya Nuhî de û ne zî mi şerbetê mergî şimit

 

III 

Kîmyaya rîsaletî mîyanê zerrîya mi ra wanena

Ez bi linganê xo yê lexeran xerîbê ruhê xo ya

Mi murayê xo kerdê vindî geliyanê zemanî de

Wela mi vayê heme welatan ra bîya vila û bêwelat

Û her royo ke vejêno vernîya mi, pirdê xo raşîyaye

Ax ez rêwîyêko vindîbîyaye ya hafizaya dewranan de

 

Peynîya peyine de her dewran roj û rengê xo esto newe

Nika ruhê xo dima gêrena ez bi zêhnêko felcbîyaye…

 

IV

Ey her keso ke qatilê ruhê xo yo û maneno mi

Ey teyrê macirî, pencereyê tarî; perdanê xo akerêne!

Bigêrêne xo rê çimanê mi û biewnîyêne xo ra dima

Goş bidêne sanika teyrê Sîmurxî û goş bidêne vatişî

Her vate welatê koyanê sipîyan ra şima rê çengêk roşn

Û vatiş saw ra nîyo mîyanê tarîtîye de, bizane ey xerîb…

 

Her qendîle rojhilat ra roşn dana rîyê şima yê raştkênî

Ax, şima rîyê xo nimnenê ey sîneyoxê qestikênî!…

 

 V

Gevzika cehaletî de gevizîyaya ez qatîlanê xo rê şîya secde

Ez şa bîya bi vindîkerdişê ruhê xo û yew vengane de pûç bîya

Mi ayetî ezber kerdî, bîya sofî û mi nêdî xo rê yew dergah

(Wina birînî estê ruhê merdimî de; nimitey û xorîn de)

Mi birînê xo sey sirrêkê şerminî temirnaybî tarîtîya xo de

Ax peynî de, mi qaşilê birînanê xo qeşirnay tenêtîya xo de

 

Çew xelaskarê çewî nêbi, her kes xo rê resûl

Ax her kes qatîlê xo, her kes erdê xo de meqbûl

 

VI 

Tarîtîye de ez damaranê xo yê esîlan dima gêraya zaf wext

Mi şikeftî dîy; fekê înan dêskerde û bi estikan dekerdey

Her çî wextê xo de weş bi û ma her çîyê xo de kewtîbî erey

Çende rey mi xo kişt û yew çilke zî çimanê mi ra nêamîye

Ez remaya xo ra, mi ruhê xo newe ra carî kerd çende rey

Zemherîyê ruhê mi de zimma vengê zalimîya dinya

Ax hafizaya puyayî kamî milde ya, tarîxe rê weledê zinya

 

Her kes dara xo de gil o, her kes herrîya xo de meşrû

Û mi hende xo ra hes kerd la mi nêdî birîna xo rê yew darû

 

VII

Çend zêdîyeno huzin hende vateyî çilkenê çala birîne ra

Her ke ez xo azad kena pencanê pêlanê na trajedya ra

Û şefeq neqişêno gonîya mi ra, ax qewmê mi qatîlê mi!...

Ez xo mîyanê sanika xo de pêşena, qismet: boxça û tenyayî

Asmên sîmê xo rijneno û rîyê mi perçemê şewe ra bêhayî

Ez se vajî, şima nêvînenê a xencera ke sîneyê mi de şîya war

 

Şima sanika dimpiştikî zanê; dimê xo û jehrê xo de tacîdar

Tabîrê tabîran ra bibo welî no xîyal her çeku qehrê xo de întîxar

 

VIII

 Mi va ez xo rê ruhêk peyda bikerî newe ra û tunc ra

Nêbo ez xo rê welatêk peyda bikerî, meqsedêk û mirad…

Pirdanê xo raşanî, rêçanê xo bidî vayî ver û îrsê sulala

Newe ra bengîn bibî seba a karxezala Gelîyê Çewtela 

Ax hewnê mi versîya ruhê minê vindîbîyayî de mendî esîr

Û zincîra aîdîyetî sey marêkê birîndarî ro xeyalanê mi lefêya

 

Her kes aîdîyetê xo ra morkerde bi, kunya xo mermer û tunc

Û mi zana, sînorê hewnan zanayîşî ra zaf wetêrî û meçhûl

 

IX 

Mi her di destê xo yê hubrênî sey di şaxanê nazikan ramitî

Zimistanî da piro, puk ser de şi û xezeb û bêwayîrî…

Mi kefaretê xo da, qîyamet û mehşerê xo vîyarnay

Mi fêkîyê Baxçeyê Adenî serê engiştanê xo ra çînay

Û mi kederê xo ra ezber kerde na sanika raştikêne

 

Ax her kes qîyametê xo ano û her kes mehşerê xo

Her kes Adenê Baxçeyê xo yo, ey xerîbê welatê xo!...  

 

 X

 Rojê mi melul û çi wexto ke ez ewnêna tarîxê qewmê koyan ra

Zerrîya mi de çingênîyêka sotîye, se kardîya ke sawîyena dêsan ra

Şimşêrê mi çin o helbet, îdeolojîyê tahmgizunî zî mi ra dûrî

Dare bi darîtîya xo daristan de, mi rê utopya bî sey her şaîrî

Ne çew rojê mi vera mertal û ne zî versîya mi çewî rê sîwan!

 

Belkî hewnêko hewtreng bi hewarê mi, arafê yew hêvîye de

Belkî zî herînayîşê yew bilête bi, sefero peyînê yew trajedya de!...

 

 XI

Ez o şorî helbet; mi va, wa janê mi û çend vatey bimanê yadîgar

Ey qewmo ke xo rê çimsûr, aîdîyetê xo de xesênaye û famkor!...

Beno ke şima vajê, “Yew ehmeq bi, adir kerd we û xo tede veşna!”

Belkî zî her kes bi yew mûme agêro û awan bikero yewna rojhelat

Û beno ke qîyametê xo de newe ra şên bibo no welat...

 

Eke vilêka sûre bîye zergun her aşma gulane serê gorê mi de

Wa ciwanêko çeleng biçîno û bero bikero mîyanê porê yara xo de

 

623

Çime: Roşan Lezgîn, Dêsan de sûretê ma nimite, Weşanxaneyê Vateyî, Îstanbul, 2005, r. 13-24

Na xebere 2185 rey wanîyaya
ŞÎROVEYÎ
aspar
aspar
Ina çita bî birayo delal? Ruhê to vîndîbîyaye bi; la to ê mi zî kerd vînd, ez bîya tat û mat, ez bîya xîyer û lal.
03 Êlule 2009 Panşeme 13:32