zazaki.net
20 Temmuze 2018 Îne
Girdîya Karakteran : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
28 Hezîrane 2018 Panşeme 11:55

BOYA PUTEKANÊ ŞITÎ

Nûrî Keleş

Datizayê dadîyê mi Ehmedî keyeyê xwu hewelnayên berdên Xarpêt. Cînîya ci Pakîza waya naja Heje bî. Naja Heje û Pakîza xalkeynayê dadîyê min ê.

Naja Heja Heydî û keynaya xwu Eyşe, ez û dadîyê xwu, ma kewtî pêhet ke şirê Gazi, dewê keyê xalanê mi.

Ma Pehnê ra kewtî rayir, pê lingan şinê. Derguşê naja Heje te dir bi, kerdbi xwu verekî. Evdirehîm bi, hema pêçeke de çijeyî ver de bi. Ma şî resayî Dermun, uca mezrieyê hêgayan yê dewê ma yo. Ma verê hêgayê keyê dat Hemdînî ra viyartî, ma şî resayî verê laya Hemeki.

Awkê lay bineyke wuriştbî, zaf bî, cayo ke merdim bieşko kerrayanê vazdikan ser o biviyaro çinîk bi. Ma verê laye de sewlê xwu vetî, panceyê xwu şemernayî cor û xwu da awki ro, viyartî wever.

Dadîyê mi û naja Heje şî bineyke cor de roniştî, puncê xwu kerdî xwu pay. Ez û Eyşi zî ma verê lay de serê tehtanê pakan de roniştî, puncê xwu kerdî xwu pay.

Ez vernî de, Eyşe zî mi dima, ma vejîyayî diyar. Diyar de dadîyê min û naja Heje serê yew kerraya siya ke madenê asinî tede esto ser o roniştî. Dadîya mi uca puncê xwu kerdî xwu pay, terlikê xwu yê naylonî kerdî xwu lingî. La naja Heje punc û terlikê xwu kerdbî xwu pay, roniştbî, gerguş kerdbi verekê xwu, rîyê gerguşî temirnaye bi.

Ez ewnîyaya ke çi bivînî! Eke yew maro siya, yew metre ra dergêr, ha vejîya yeno, keno ke bêro serê fistanê naja Heje, wazeno biceno putekî de. Ez cêr ra dîya we, ez qîrraya, mi va “Dayê mar, dayê mar!...” Û mi hetê înan wa vazda.

Dadîyê min û naja Heje pîya ewnîyayî dorê xwu ra, la nêewnîyenê verê xwu ra. Hema vajên ke yew vincew mendbi mar xwu biresno rîyê gerguşî.

Axir naja Heje û dadîyê mi piya çim ginayî marî ro, yew qîjînî gina naja Heje û dadîyê mi ro, va “Weeehhh! Heywax!...” Û wuşt û remayî.

Naja Heje mar serê pêşê xwu de dîbi, senî remayên. Dadîyê mi zî mar dî.

Mar serê pêşê naja Heje ra gina war ro, şi xwu kerd binê kerra ra la binê kerra de ca çinê bi ke xwu hewano yan yew qule ro şiyero war.

Mi yew birre girewte, na sereyê marî ser û mi boçe de mar tepişt. Mi mar na hewa û xwu sereyî ser o sey firfirkî çarna çarna çarna… û heta ke mi ra ame, mi da a kerraya siya ro.

Marî pîs derbe girewtbî, gina war ro. Mi mar kişt la dadîyê min û naja Heje qîrayên mi ser, kerdên qîjî û wîjî, vatên “Ero marî verade, ceneno to de! Heywax, ero marî ra dûrî vindere!...”

La mi mar tepişto, ez hinî ey sax veradana!

Xwura mi tim pê destî marî tepiştên, la dadîyê min û naja Heje hema newe dîyên ke ez marî tepişena.

Ma kewtî rayir, hetanî ke ma şîyî Gazi dewê keyê xalanê mi, naja Heje mi rê duayî kerdî. Vatên “Homa wekîl, to ra nêbîyên marî cenayên Evdirehmanê mi de…”

Xalê dadîyê mi, babîyê naja Heje zî amebi Gazi. Xal Ehmed pê hesiyabi ke mi mar kişto, ame mi ra va “Warza, eferim to rê. Ti cîhatî yê ha. Tim wina cîhatî be…” Destê xwu kerd sereyê mi ro.

Mi tenya xalê dadîyê xwu ra eferim girewt.

Çiyo ecêb, marê siyayî boya gerguşî girewtbî, raşt şîyên rîyê putekî ser. Boya putekanê ke şit wenê zaf weş û pêt a, mar ena boye ra zaf heskeno.

Eke mi ra nêbîyên belkî uca Evdirehîm bişîyên rehmet.    

Na xebere 548 rey wanîyaya
No nuşte hema şîrove nêbîyo.